Why Customers Will Pay More

         

It sounds counterintuitive, but there are many circumstances under which customers might pay more for your products or services.

So says Geoffrey James, sales expert and frequent contributor to Inc. In his article, James offers numerous reasons why customers will “pay more for a product even when they can get a functionally similar (or even identical) product elsewhere for less.”

Here are some reasons why customers will pay more:

Easier To Buy

Customers can’t stand “futzing around with complicated purchasing and payment options.” They’ll often consider paying more if you canstreamline the buying process.

Faster Delivery Time

Everybody wants immediate gratification, right? “If you can gratify your customer’s desires sooner than the competition,” James says, “they’ll usually pay a premium.”

Has A “Must Have” Feature

Occasionally customers fixate on a particular feature, and that will drive their purchasing decision, rather than the cost of the product.

Makes The Customer Look Good

Customers (and businesses) often succumb to a luxury brand “because it makes them look and feel wealthy.”

A Lower Cost Of Ownership

Price is always a consideration, but so is the time and money you need to spend after a purchase is made. For example, James says, “an iPad costs more than a Windows netbook but requires less maintenance, thereby making it cheaper in the long run.”

Friendlier Customer Service

The other’s guy product is less expensive, but their customer service is horrible. “Companies underestimate the anger (and even hatred) that business buyers feel when they experience horrible customer service,” James notes. If they know you will handle their problems quickly (and with a smile on your face), these customers will likely pay more.

Not Worth The Hassle

Sometimes convenience trumps price. “Customers will keep purchasing something that’s higher priced if the difference between your price and the competitor’s price isn’t large enough to get onto their financial radar.”

They Like You

It’s true regardless of your industry – people do business with people they like. Developing rapport is a critically important because “it provides a buffer that keeps the competition at bay.”

They Want Something More

When a customer wants something more than just a business relationship – a job in your company or access to your business contracts – they will often pay more for your product.

The Customer Is Expanding

Customers whose businesses are experiencing hyper-rapid growth “usually don’t have the mental bandwidth to worry about what everything costs.” If your product meets or exceeds expectations, they won’t let price get in the way.

What can you do to make your product more attractive to customers?

'സംക്ഷേപവേദാര്‍ഥ'ത്തിന്റെ രണ്ടാംജന്മവും ചില ചോദ്യങ്ങളും

ആദ്യമായല്ല ഈ ലേഖകന്‍ ഒരു ഡിജിറ്റല്‍ ഗ്രന്ഥം ഓണ്‍ലൈനില്‍ നോക്കുന്നത്. എന്നിട്ടും, ആ ലിങ്കില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഉള്ളിലൊരു വിറയല്‍ ബാധിച്ചു. ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാരം മനസിലേക്ക് ചാര്‍ത്തപ്പെട്ടതുപോലെ. മലയാളിയായ ഒരാള്‍ക്ക്, മലയാളത്തിലെഴുതി ജീവിക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്ക്, മലയാളത്തില്‍ അച്ചടിച്ച ആദ്യഗ്രന്ഥത്തെ അത്ര നിര്‍വികാരമായി സമീപിക്കാന്‍ കഴിയില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. പ്രമുഖ വിക്കിപീഡിയ പ്രവര്‍ത്തകനായ ഷിജു അലക്‌സ്, ഫെയ്‌സ്ബുക്കില്‍ പങ്കുവെച്ച ലിങ്കിലൂടെ 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ഥ'മെന്ന ആ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഡിജിറ്റല്‍ പതിപ്പ് മുന്നിലെത്തുമ്പോള്‍, പുതുതായി പിറന്ന ഒരു കുഞ്ഞിനെ നോക്കുന്ന അനുഭവമായിരുന്നു. അച്ചടി മലയാളത്തിന്റെ ആദ്യശിശു! മാതൃഭാഷയില്‍ ജനിച്ച ആദ്യ ഗ്രന്ഥം! കേരളത്തിലെത്തി മലയാളവും സംസ്‌കൃതവും അഭ്യസിച്ച ഫാദര്‍ ക്ലമെന്റ് പിയാനിയസ് എന്ന മിഷണറിയാണ് 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ഥം' രചിച്ചത്. റോമില്‍ അച്ചടിക്കപ്പെട്ട ആ ഗ്രന്ഥം 241 വര്‍ഷത്തിന് ശേഷമാണ് ഡിജിറ്റല്‍രൂപം പൂണ്ടത്. സംക്ഷേപവേദാര്‍ഥത്തിന്റെ ഡിജിറ്റല്‍ അവതാരം, മലയാളികളെന്ന നിലയ്ക്ക് നമ്മളോട് കാതലായ ചില ചോദ്യങ്ങള്‍ ഉന്നയിക്കുന്നുണ്ട്. ഡിജിറ്റല്‍ യുഗത്തില്‍ മലയാളികള്‍ നല്‍കേണ്ട ചില ഉത്തരങ്ങളും അത് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. 

അച്ചടിക്കപ്പെട്ട ആദ്യമലയാളഗ്രന്ഥം 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ഥ'മാണെങ്കിലും, അച്ചടി മലയാളത്തിന്റെ തുടക്കം ആ ഗ്രന്ഥത്തില്‍ നിന്നല്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. ആ ഗ്രന്ഥം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനും 94 വര്‍ഷം മുമ്പ് 1678ല്‍ ഡച്ച് തലസ്ഥാനമായ ആംസ്റ്റര്‍ഡാമില്‍നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ 'ഹോര്‍ത്തൂസ് മലബാറിക്കൂസ്' എന്ന സസ്യശാസ്ത്രഗ്രന്ഥത്തിലാണ് മലയാളം ലിപി ആദ്യമായി അച്ചടിരൂപം പൂണ്ടത്. കൊച്ചിയിലെ ഡച്ച് ഗവര്‍ണറായിരുന്ന ഹെന്‍ട്രിക് ആഡ്രിയാന്‍ വാന്‍ റീഡ് ആണ് 'ഹോര്‍ത്തൂസ്' തയ്യാറാക്കിയത്. കേരളത്തില്‍ കാണപ്പെടുന്ന 679 വ്യത്യസ്ത സസ്യങ്ങളെയും ചെടികളെയും കുറിച്ചുള്ള വിവരണമാണ് ആ ഗ്രന്ഥത്തിലുള്ളത്. 1678-1693 കാലത്ത് 12 വോള്യങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഹോര്‍ത്തൂസില്‍, സസ്യനാമങ്ങള്‍ ലാറ്റിന്‍, അറബി, നാഗരി ലിപികള്‍ക്കൊപ്പം മലയാളത്തിലും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അച്ചടിമലയാളത്തിന്റെ തുടക്കം അവിടെ നിന്നാണ്.
യൊഹാന്‍ ഗുട്ടന്‍ബര്‍ഗ് അച്ചടിവിദ്യ കണ്ടുപിടിക്കുന്നത് 1455 ലാണ്. നൂറുവര്‍ഷം കഴിഞ്ഞ്, 1556 ല്‍ പ്രിന്റിങ് പ്രസ്സ് ഇന്ത്യയിലുമെത്തിയെങ്കിലും, ഇന്ത്യന്‍ലിപിയില്‍ ഒരു പുസ്തകം അച്ചടിക്കപ്പെടുന്നത് പിന്നെയും 22 വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞാണ്; 1578ല്‍. ഫ്രാന്‍സിസ് സേവ്യര്‍ രചിച്ച 'ഡോക്ട്രീന ക്രിസ്തു'വെന്ന 16 പേജുള്ള ലഘുഗ്രന്ഥത്തിന്റെ തമിഴ് പതിപ്പായിരുന്നു ഇന്ത്യന്‍ഭാഷയില്‍ ആദ്യമച്ചടിച്ച പുസ്തകം. മലയാളഭാഷയില്‍ ആദ്യഗ്രന്ഥം പുറത്തിറങ്ങാന്‍ വിധിയുണ്ടായത് റോമില്‍നിന്നാണ്. 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ഥ'മെന്ന ആ ഗ്രന്ഥമാണിപ്പോള്‍ ഡിജിറ്റല്‍രൂപത്തില്‍ വീണ്ടും പിറന്നിരിക്കുന്നത്.  2013 ആഗസ്ത് 30ന് ഓണ്‍ലൈനില്‍ എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് എത്ര മലയാളികള്‍ 'സംക്ഷേപവേദാര്‍ഥം' കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും. ബാഗ്ലൂരില്‍ ധര്‍മാരാം വൈദിക സെമിനാരിയുടെ ലൈബ്രറിയില്‍ നിന്നാണ്, ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ 1772ല്‍ അച്ചടിച്ച ആദ്യപതിപ്പിന്റെ കോപ്പി കിട്ടുന്നത്. 'സെമിനാരിയിലെ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയും മലയാളം വിക്കിസംരംഭങ്ങളില്‍ പങ്കാളിയുമായ ജെഫ് ഷോണ്‍ ജോസ്, ആ ഗ്രന്ഥം സ്‌കാന്‍ ചെയ്ത് ഡിജിറ്റല്‍ രൂപത്തിലാക്കാന്‍ സഹായിച്ചു' - ഷിജു അലക്‌സ് അറിയിക്കുന്നു. അച്ചടിക്കപ്പെട്ട ആദ്യമലയാളഗ്രന്ഥം അങ്ങനെ മലയാളം വിക്കി ശേഖരത്തിലെത്തി. ലോകത്തെവിടെയുമുള്ള ആര്‍ക്കും അതിപ്പോള്‍ കാണാം, വായിക്കാം, ഡൗണ്‍ലോഡ് ചെയ്യാം. മലയാളത്തില്‍ അച്ചടിച്ച ആദ്യഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ശരിക്കും രണ്ടാം ജന്മമാണ് ഈ ഡിജിറ്റല്‍ അവതാരം! ലോകത്ത് ചുരുക്കം ചില ലൈബ്രറികളില്‍ മാത്രം അവശേഷിക്കുകയെന്ന പരിമിതി മൂലം, അധികമാരുടെയും മുന്നിലെത്താതെ മറഞ്ഞിരിക്കുകയെന്ന ദുര്‍വിധിയില്‍നിന്ന് ഡിജിറ്റല്‍യുഗം അതിന് മോചനം നല്‍കിയിരിക്കുന്നു. അതിന് നേതൃത്വം നല്‍കിയ വിക്കിപ്രവര്‍ത്തകര്‍ തീര്‍ച്ചയായും അഭിനന്ദനം അര്‍ഹിക്കുന്നു. അച്ചടി മലയാളത്തിന്റെ പൈതൃകം ഡിജിറ്റല്‍ രൂപത്തിലാക്കാന്‍ നടക്കുന്ന ശ്രമങ്ങള്‍ക്ക് ചെറിയൊരു ഉദാഹരണമാണ് സംക്ഷേപവേദാര്‍ഥത്തിന്റെ രണ്ടാം ജന്മം. ലോകത്തിന്റെ വിവിധഭാഗങ്ങളിലെ ലൈബ്രറികളില്‍നിന്ന് ആദ്യകാല മലയാളകൃതികളുടെ കോപ്പികള്‍ തേടിപ്പിടിച്ച് സ്‌കാന്‍ ചെയ്ത്, അവയെ മലയാളഭാഷയുടെ ഡിജിറ്റല്‍ സഞ്ചയത്തിലേക്ക് എത്തിക്കാനുള്ള ശ്രമകരമായ ദൗത്യത്തിലാണ് ഷിജുവും കൂട്ടരും.
ജര്‍മനിയില്‍ ടൂബിങ്ങന്‍ സര്‍വകലാശാലയിലെ ഗുണ്ടര്‍ട്ട് പഠനകേന്ദ്രത്തില്‍ ഉള്ളതായി പ്രമുഖ പണ്ഡിതന്‍ ഡോ.സ്‌കറിയ സക്കറിയ കണ്ടെത്തിയ  ഹെര്‍മന്‍ ഗുണ്ടര്‍ട്ടിന്റെ ഒരു ശേഖരമുണ്ട്. അത് ഡിജിറ്റലൈസ് ചെയ്യാന്‍ ജര്‍മന്‍ വിക്കിപീഡിയയുടെ സഹായത്തോടെ മലയാളം വിക്കി പ്രവര്‍ത്തകര്‍ നടത്തുന്ന സ്തുത്യര്‍ഹമായ ശ്രമങ്ങളും നമ്മള്‍ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടതാണ്. 150 ഓളം പ്രാചീന മലയാളഗ്രന്ഥങ്ങളാണ് ഗുണ്ടര്‍ട്ട് ശേഖരത്തില്‍നിന്ന് ഡിജിറ്റല്‍ മലയാളത്തിന്റെ പൊതുസഞ്ചയത്തിലേക്ക് എത്താന്‍ പോകുന്നത്. മൊത്തം 42,000 പേജ് വരുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങളും കുറിപ്പുകളും താളിയോലഗ്രന്ഥങ്ങളുമൊക്കെ ആ ശേഖരത്തിലുണ്ട്. 'ഗുണ്ടര്‍ട്ട് ലെഗസി' എന്ന പേരില്‍ ടൂബിങ്ങന്‍ സര്‍വകലാശാല നടത്തുന്ന പദ്ധതിയുടെ ഔപചാരിക പ്രഖ്യാപനം കഴിഞ്ഞ സപ്തംബര്‍ 12 ന് കൊച്ചിയില്‍ കേരള പ്രസ് അക്കാദമിയിലാണ് നടന്നത്. ടൂബിങ്ങന്‍ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി പ്രൊഫസറും ഇന്‍ഡോളജിസ്റ്റുമായ ഡോ.ഹൈക്കെ മോസര്‍ ആണ് പ്രഖ്യാപനം നടത്തിയത്. മലയാളഭാഷയ്ക്ക് ആദ്യ നിഘണ്ടുവും വ്യാകരണഗ്രന്ഥവുമൊക്കെ സമ്മാനിച്ച ജര്‍മന്‍കാരനായ ഗുണ്ടര്‍ട്ട് കേരളത്തില്‍നിന്ന് തിരികെപ്പോയപ്പോള്‍ ഒപ്പം കൊണ്ടുപോയ 'മലയാളത്തിലെ 1000 പഴഞ്ചൊല്ലുകള്‍', 'പഴഞ്ചൊല്‍ മാല' എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ഡിജിറ്റല്‍രൂപം ചടങ്ങില്‍വെച്ച്, മലയാളം വിക്കി പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്ക് കൈമാറുകയും ചെയ്തു.
ഇത് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആര്‍ക്കും തോന്നാവുന്ന ഒരു സംശയം, പൊതുജനങ്ങളുടെ നികുതിപ്പണംകൊണ്ട് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന കേരള സംസ്ഥാന ഭാഷാഇന്‍സ്റ്റിറ്റിയൂട്ട്, കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പോലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളും നമ്മുടെ സര്‍വകലാശാലകളും ഇത്തരം സംഗതികളില്‍ എന്ത് പങ്കാണ് വഹിക്കുന്നത് എന്നതാണ്. പ്രാചീന മലായളഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ തേടിപ്പിടിച്ച് ഡിജിറ്റല്‍ രൂപത്തില്‍ പൊതുസഞ്ചയത്തിലെത്തിക്കേണ്ട ചുമതല സന്നദ്ധപ്രവര്‍ത്തകരുടെ ഉത്തരവാദിത്വമായി വിട്ടുകൊടുത്ത്, വെറും കാഴ്ച്ചക്കാരായി നിന്നാല്‍ മതിയോ ഇത്തരം സ്ഥാപനങ്ങള്‍? മലയാളത്തിന്റെ ഡിജിറ്റല്‍ഭാവി ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ട ചുമതല നമ്മുടെ ഔദ്യോഗിക സംവിധാനങ്ങള്‍ക്കോ അതിന് നേതൃത്വം നല്‍കുന്ന സര്‍ക്കാരിനോ ഇല്ലേ? ആ നിലയ്ക്ക് ദിശാബോധമുള്ള എന്തെങ്കിലും നടപടി നമ്മുടെ ഭരണാധികാരികള്‍ കൈക്കൊള്ളുകയോ നടപ്പാക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ?
മലയാളഭാഷ നിലനിന്നു കാണണമെന്നാഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹമാണ് നമ്മുടേതെങ്കില്‍, അടിയന്തിരമായി പരിഹാരം കാണേണ്ട ഒരു വിഷയമാണിത്. 1950 കളിലും അതിന് മുമ്പും പുറത്തിറങ്ങിയ അഞ്ഞൂറിലേറെ മലയാളഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ഡിജിറ്റല്‍ ശേഖരം അടുത്തയിടെ മാതൃഭൂമി ഓണ്‍ലൈന്‍ പൊതുജനങ്ങള്‍ക്കായി തുറന്നുകൊടുക്കുകയുണ്ടായി (കാണുക: http://digital.mathrubhumi.com/#books). ഒട്ടേറെ വായനക്കാര്‍ ജീവിതത്തിലൊരിക്കല്‍ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത, മറ്റൊരു വിധത്തില്‍ കാണാന്‍ സാധ്യതയില്ലാതിരുന്ന നൂറുകണക്കിന് ഗ്രന്ഥങ്ങളാണ് ലോകമെങ്ങുമുള്ള മലയാളികള്‍ക്ക് മുന്നിലെത്തിയത്. എന്നാല്‍, കേരളത്തിലെ ഏതെങ്കിലുമൊരു പൊതുസ്ഥാപനം ഇത്രകാലത്തിനിടയ്ക്ക് ഇതുപോലൊരു സേവനം പൊതുജനങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കിയതായി അറിവില്ല. 'മലയാളം കമ്പ്യൂട്ടിങ്' എന്ന വിഷയത്തില്‍ ഏതാനും മാസങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പ് ഭാഷാ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റിയൂട്ട് കോഴിക്കോട്ട് ഒരു ഏകദിന ശില്പശാല നടത്തുകയുണ്ടായി. മലയാളം കമ്പ്യൂട്ടിങിന്റെ മേഖലയില്‍ ഭാഷാ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റിയൂട്ട് എന്തൊക്കെ സംഗതികളാണ് ചെയ്യാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന് ആ ശില്പശാലയില്‍ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു. മെഷീന്‍ ട്രാന്‍സ്‌ലേഷന്‍, വോയ്‌സ് റിക്കഗ്നിഷന്‍ എന്നിങ്ങനെ വലിയ വലിയ കാര്യങ്ങള്‍ തങ്ങളുടന്‍ യാഥാര്‍ഥ്യമാക്കാന്‍ പോകുന്നു എന്ന് ഭാഷാ ഇന്‍സ്റ്റിട്ട്യൂട്ട് അധികൃതര്‍ അവിടെ വിശദീകരിച്ചു. ഇത്തരം സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സഹായത്തോടെ മലയാളഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ മറ്റ് ലോകഭാഷകളിലേക്ക് അനായാസം വിവര്‍ത്തനം ചെയ്‌തെത്തിക്കാന്‍ കഴിയുമെന്നും, നൊബേല്‍ സമ്മാനം പോലും മലയാളത്തെ തേടി വരുമെന്നും മറ്റുമുള്ള ഉട്ട്യോപ്യന്‍ ആശയങ്ങളാണ് അവിടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. ഭാഷാഇന്‍സ്റ്റിട്ട്യൂട്ടിന്റെ ശേഖരത്തിലുള്ള നൂറുകണക്കിന് ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ സ്‌കാന്‍ ചെയ്ത് ഡിജിറ്റല്‍ രൂപത്തിലാക്കി പൊതുജനങ്ങള്‍ക്ക് ലഭ്യമാക്കുമെന്നാണ് ബന്ധപ്പെട്ടവര്‍ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുപോകുന്ന അവസരമായിരുന്നു അത്. തെല്ലും യാഥാര്‍ഥ്യബോധത്തോടെയല്ല ഇത്തരം സ്ഥാപനങ്ങളുടെ തലപ്പത്തുള്ളവര്‍ മലയാളം കമ്പ്യൂട്ടിങ് പോലുള്ള സംഗതികളെ സമീപിക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തം.  സാഹിത്യഅക്കാദമി പോലെ കേരളത്തിലെ പല പൊതുസ്ഥാപനങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ശേഖരത്തിലുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ സ്‌കാന്‍ ചെയ്ത് ഡിജിറ്റലൈസ് ചെയ്യാനുള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടത്തുന്നുണ്ട്. വര്‍ഷങ്ങളായി ചില സര്‍വകലാശാലകളില്‍ പുസ്തകം സ്‌കാന്‍ ചെയ്യുന്ന നടപടി പുരോഗമിക്കുന്നു. ആ ശ്രമങ്ങളൊന്നും യഥാര്‍ഥ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് എത്തുന്നില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. അതല്ലെങ്കില്‍ ഇത്തരം ഒരു സ്ഥാപനം പോലും എന്തുകൊണ്ട് ഇതുവരെ ഡിജിറ്റല്‍രൂപത്തിലാക്കിയ ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ പൊതുജനങ്ങള്‍ക്ക് ലഭ്യമാക്കിയിട്ടില്ല? 'ഭൂതം നിധി കാക്കുംപോലെ' ഇത് കെട്ടിപ്പൊതിഞ്ഞ് വെച്ചിട്ട് ആര്‍ക്കെന്ത് പ്രയോജനം?!  മലയാളത്തിന്റെ ഭാവിയെപ്പറ്റി തെല്ലും ഉത്ക്കണ്ഠപ്പെടാന്‍ ബാധ്യതയില്ലാത്ത ടൂബിങ്ങന്‍ സര്‍വകലാശാല പോലുള്ള വിദേശസ്ഥാപനങ്ങള്‍ ഇക്കാര്യത്തില്‍ മലയാളത്തിന് നല്‍കുന്ന സേവനം പോലും, മലയാളമുണ്ടെങ്കിലേ നിലനില്‍പ്പുള്ളൂ എന്നുറപ്പുള്ള നമ്മുടെ നാട്ടിലെ സ്ഥാപനങ്ങളില്‍നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നില്ല. ഗൗരവമായി പരിഗണിക്കേണ്ട വിഷയമാണിത്. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ നമ്മള്‍ വൈകി എന്നോര്‍ക്കുക.  പുതിയതായി നിലവില്‍ വന്ന മലയാളം സര്‍വകലാശാലയിലാണ് പലരുടെയും പ്രതീക്ഷ. മലയാളത്തിന്റെ ഡിജിറ്റല്‍ഭാവി ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ട ബാധ്യത പക്ഷേ, ഏതെങ്കിലുമൊരു സ്ഥാപനത്തിന്റെയോ സന്നദ്ധഗ്രൂപ്പിന്റെയോ മാത്രം തലയില്‍ ചാര്‍ത്തിക്കൊടുത്തിട്ട് മാറിനില്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് ശരിയല്ല എന്ന അഭിപ്രായക്കാരനാണ് ഈ ലേഖകന്‍. അതൊരു കൂട്ടായ ഉത്തരവാദിത്വമാണെന്ന കാര്യം മറക്കാന്‍ പാടില്ല. 

കടപ്പാട്: mediamagazine.in

ഹെര്‍മന്‍ ഗുണ്ടര്‍ട്ട് @199

മലയാളത്തിനു ആദ്യ നിഘണ്ടു സമ്മാനിച്ച ഭാഷ പണ്ഡിതന്‍ അതാണ് ഹെര്‍മന്‍ ഗുണ്ടര്ടിനെ പറ്റി പറയുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ ആദ്യം ഓര്‍ക്കുന്ന കാര്യം.പക്ഷെ അതിനും അപ്പുറം ഏറെ സംഭാവനകള്‍ മലയാള ഭാഷയ്ക്ക് സമ്മാനിക്കാന്‍ അദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു.


ജർമനിയിലെ സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ട് എന്ന സ്ഥലത്ത് 1814 ഫെബ്രുവരി 4-നു ആണ് ഗുണ്ടർട്ട്ജനിച്ചത്. 1836 ജൂലൈ 7-നു് ഇന്ത്യയിലെത്തി.തത്വശാസ്ത്രത്തില്‍ ഉന്നത വിദ്യാഭാസം നേടി.1836 ല്‍ തന്‍റെ ഇരുപത്തിരണ്ടാം വയസിലാണ് ഗുണ്ടർട്ട് ഇന്ത്യയില്‍ എത്തുന്നത്.മിഷനറി പ്രവര്‍ത്തകനായിട്ടാണ് എത്തിയതെങ്കിലും തന്‍റെ പ്രവര്‍ത്തന മേഖല അതില്‍ മാത്രമായി അദേഹം പരിമിതപെടുതിയില്ല.1836 ല്‍ തിരുനെല്‍വേലിയില്‍ എത്തിയ അദേഹം വളരെ പെട്ടെന്ന് തമിഴ് പടിക്കുക്കയും തമിഴില്‍ പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.പിന്നീട് കുറച്ചുനാള്‍ മംഗലാപുരം ആയിരുന്നു.

1838 ഒക്ടോബറില്‍ ആണ് അദേഹം ആദ്യമായി കേരളത്തില്‍ എത്തുന്നത്,തിരുവനതപുരത്ത്.മലയാള ഭാഷയുടെ മഹത്വം മനസിലാക്കിയ അദേഹം ഭാഷയെ കൂടുതല്‍ അറിയാന്‍ ശ്രമിച്ചു.പിന്നീട് അദേഹം തലശ്ശേരിയിലെക്ക് താമസം മാറ്റി.അദേഹ ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥൻമാർ ആയിരുന്നു.ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥൻമാരെ തന്റെ താമസ സ്ഥലമായ തലശ്ശേരിയിലെ ഇല്ലികുന്നിൽ കൂടെ താമസിപ്പിച്ചാണ് ഗുണ്ടർട്ട് മലയാള ഭാഷ പഠിച്ചത്.1845ല്‍ അദ്ദേഹം ജര്‍മ്മനിയിലേയ്ക്ക് പോയി.1847ല്‍ തലശ്ശേരിയില്‍ തിരിച്ചെത്തിയ ആദേഹം 1849ല്‍ കണ്ണൂരിനടുത്തുള്ള ചിറയ്ക്കലിലേയ്ക്ക് താമസംമാറ്റി.

തന്‍റെ രണ്ടു പതിറ്റാണ്ട് നീണ്ട തലശ്ശേരി ജീവിതകാലത്തും അതിനു ശേഷം രോഗ ബാധിതനായി 1859 ല്‍ജര്‍മനിയിലേക്ക് തിരികെ പോയ ശേഷവും അദേഹം മലയാള ഭാഷയ്ക്കും,ചരിത്ര പഠനത്തിനും സാംസ്‌കാരിക മേഖലയിലും വിലമതിക്കാനാവാത്ത സംഭാവനകള്‍ നല്കി.അവയില്‍ ശ്രദ്ധേയമായ ചിലത് താഴെ ചേര്‍ക്കുന്നു.



1843 ല്‍ കേരളോല്‍പ്പത്തി എന്നാ കേരളത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ഐതിഹ്യഗ്രന്ഥംഅദേഹംകണ്ടെടുത്ത് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

1847ല്‍ മലയാളത്തിലെ ആദ്യ പത്രം ആയ രാജ്യസമാചാരം ആരംഭിച്ചു.ഇത് മലയാളത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ആദ്യത്തെ ആനുകാലികവും പത്രവുമായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.എട്ടുപേജുകളുള്ള ഈ പത്രം മാസത്തിൽ ഒരു ലക്കം വീതമാണ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നത്. പൂർണ്ണമായും സൗജന്യമായാണ് പത്രം വിതരണം ചെയ്തിരുന്നത്.1850 അവസാനത്തോടുകൂടി രാജ്യസമാചാരത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണം നിന്നുപോയി. അപ്പോഴേക്കും ആകെ 42 ലക്കങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങിയിരുന്നു

1847 ല്‍ തന്നെ മലയാളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ പ്രസിദ്ധീകരണം ആയ പശ്ചിമോദയം ആരംഭിച്ചു. രാജ്യസമാചാരത്തിന് സമാനമായിരുന്നു ഈ പത്രത്തിന്റേയും ഘടന. എന്നാൽ ഉള്ളടക്കത്തിൽരാജ്യസമാചാരത്തിൽനിന്നും വ്യസ്തസ്തമായി ക്രൈസ്തവ വിഷയങ്ങൾക്ക് പുറമേ ശാസ്ത്രം, ചരിത്രം, ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രം, ഭൂമിശാസ്ത്രം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിലും ലേഖനങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു

1851 ല്‍ ലോക ചരിത ശാസ്ത്രം എന്ന ഗ്രന്ഥം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു

1868 കേരള പഴമ അഥവാ മലബാറിന്റെ ചരിത്രം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു

1868 മലയാള ഭാഷാവ്യാകരണം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു

1872 ല്‍ മലയാളത്തിലെ ആദ്യ നിഘണ്ടു.(മലയാളം-ഇംഗ്ലിഷ് നിഘണ്ടു)

മലയാളം ബൈബിള്‍

ഇവ കൂടാതെ മലബാര്‍ മിഷന്‍റെ ചരിത്രം. ഇംഗ്ലീഷില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച "സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളുടെയും കേരള ജൂതന്മാരുടെയും പക്കലുള്ള പുരാതന ചെമ്പേടുകളുടെ തർജ്ജുമയും പഠനവും " എന്ന കൃതിയും അദേഹത്തിന്റെതയിട്ടുണ്ട്.

1895 ല്‍ ജര്‍മനിയില്‍ വെച്ച് എണ്‍പത്തിഒന്നാം വയസ്സില്‍ അദേഹം അന്തരിച്ചു.അദേഹം തലശ്ശേരിയില്‍ താമസിച്ചിരുന്ന ഭവനം ഗുണ്ടർട്ട് ബംഗ്ലാവ് എന്നപേരില്‍ ഇപ്പോഴും സംരഷിക്കുന്നു.തലശേരി കോട്ടകുന്നില്‍ ഒരു മഹത് സാന്നിധ്യമായി നില്‍ക്കുന്ന അദേഹത്തിന്റെ പൂര്‍ണകായ പ്രതിമ ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ ഒരു അദൃശ്യ സാന്നിധ്യമായി നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ക്ക് ഒപ്പം നിര്‍ത്തുന്നു.

ഗുണ്ടര്‍ട്ട് ജര്‍മനിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയ താളിയോലകള്‍ 153 വര്‍ഷശേഷം പുസ്തകങ്ങളായി മടങ്ങിയത്തുന്നു

നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കുമുമ്പ് ഹെര്‍മന്‍ ഗുണ്ടര്‍ട്ടിനൊപ്പം കടല്‍ കടന്നുപോയ കേരളത്തിന്‍െറ അമൂല്യഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ ജര്‍മനിയില്‍നിന്ന് മടങ്ങിയത്തുന്നു  . കേരളത്തില്‍ ഏറെക്കാലം താമസിച്ച് മലയാളഭാഷക്ക് ശ്രദ്ധേയസംഭാവനകള്‍ നല്‍കിയ ഹെര്‍മന്‍ ഗുണ്ടര്‍ട്ട് 1859ല്‍ ജര്‍മനിക്ക് മടങ്ങിയപ്പോള്‍ കൊണ്ടുപോയ താളിയോലകളും കൈയെഴുത്തുപ്രതികളും 153 വര്‍ഷശേഷം അച്ചടിച്ച പുസ്തകങ്ങളും കുറിപ്പുകളുമായാണ് തിരിച്ചെത്തിക്കുന്നത്.

ജര്‍മനിയിലെ ട്യൂബിങ്ങണ്‍ സര്‍വകലാശാലയിലെ ഗ്രന്ഥശാലയില്‍നിന്ന് ഇവ കൊണ്ടുവരുന്നത് മലയാളം വിക്കി സമൂഹമാണ്. 1980കളില്‍ മലയാളഭാഷ പണ്ഡിതനായ പ്രഫ. സ്കറിയ സക്കറിയ തന്‍െറ പഠന ഗവേഷണ കാലഘട്ടത്തിലാണ് ചാക്കില്‍ കെട്ടിയ നിലയില്‍ ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ സര്‍വകലാശാലയില്‍നിന്ന് കണ്ടെടുത്തത്. തുടര്‍ന്ന് ഏതാനും ചില ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ പഠനസംബന്ധിയായി അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.ബാക്കി മുഴുവന്‍ ഗ്രന്ഥങ്ങളും കൈയെഴുത്തുപ്രതികളും താളിയോലകളും കേരളത്തില്‍ എത്തിക്കാനായില്ല. ഏറെക്കാലങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം അടുത്തിടെ നടന്ന ചര്‍ച്ചകളിലാണ് ഇവ സംരക്ഷിക്കുകയും പുതുതലമുറക്ക് പകര്‍ന്നുനല്‍കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്‍െറ ആവശ്യകത ഉയര്‍ന്നുവന്നത്.നിലവില്‍ ഗ്രന്ഥങ്ങളും അപൂര്‍വങ്ങളായ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളും ഡിജിറ്റലൈസ് ചെയ്ത് സമൂഹത്തിന് സൗജന്യമായി വായിക്കാന്‍ നല്‍കുന്ന മലയാളം വിക്കി സമൂഹം ഈ ദൗത്യം ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. 1000 പഴഞ്ചൊല്ലുകള്‍, പഴഞ്ചൊല്ല് മാല എന്നീ രണ്ട് താളിയോലക്കൂട്ടങ്ങളാണ് ജര്‍മനിയില്‍നിന്ന് ആദ്യഘട്ടത്തില്‍ ഡിജിറ്റലൈസ് ചെയ്ത് മലയാളം വിക്കി പീഡിയയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുക.മലയാളഭാഷാ വ്യാകരണം, ഗുണ്ടര്‍ട്ട് നിഘണ്ടു എന്ന മലയാളം-ഇംഗ്ളീഷ് ഡിക്ഷനറി, ബൈബ്ളിന്‍െറ മലയാള പരിഭാഷ എന്നിവ ഹെര്‍മന്‍ ഗുണ്ടര്‍ട്ടിന്‍െറ പ്രധാന സംഭാവനകളാണ്. സംസ്കൃതമല്ലാത്ത ആദ്യത്തെ ആധികാരിക പഠനങ്ങളായിരുന്നു അദ്ദേഹം മലയാളഭാഷക്ക് സംഭാവന നല്‍കിയത്. രാജ്യസമാചാരം എന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യ മലയാളപത്രവും വിജ്ഞാന സമ്പന്നമായ ലേഖനങ്ങളുള്ള ‘പശ്ചിമോദയ’വും അദ്ദേഹത്തിന്‍െറ സംഭാവനകളാണ്. ബുധനാഴ്ച എറണാകുളം കാക്കനാട് പ്രസ് അക്കാദമിയില്‍ നടക്കുന്ന ചടങ്ങില്‍ ട്യൂബിങ്ങണ്‍ സര്‍വകലാശാലയിലെ ഇന്തോളജി വിഭാഗം പ്രഫസറും കൂടിയാട്ടത്തില്‍ അരങ്ങേറ്റം നടത്തിയ ആദ്യ വിദേശവനിതയുമായ ഡോ. ഹൈകെ മോസര്‍ ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ സ്കാന്‍ ചെയ്ത പകര്‍പ്പുകള്‍ കൈമാറും. ഉച്ചക്ക് രണ്ടിന് നടക്കുന്ന പരിപാടിയില്‍ പ്രഫ. സ്കറിയ സക്കറിയ അധ്യക്ഷത വഹിക്കും. വിക്കിപീഡിയന്‍മാരായ ഡോ. അജയ് ബാലചന്ദ്രന്‍, വിശ്വപ്രഭ, കെ. മനോജ്, കണ്ണന്‍ ഷണ്‍മുഖം, കേരള പ്രസ് അക്കാദമി സെക്രട്ടറി വി.ആര്‍. അജിത്കുമാര്‍, അനില്‍കുമാര്‍, അശോകന്‍ ഞാറക്കല്‍ എന്നിവര്‍ പങ്കെടുക്കും. കേരളത്തില്‍ പലയിടങ്ങളിലായി അറിയപ്പെടാതെ കിടക്കുന്ന ഇത്തരം അപൂര്‍വഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ പൊതുജനത്തില്‍നിന്ന് ശേഖരിച്ച് ഡിജിറ്റലൈസ് ചെയ്ത് സൗജന്യ പ്രമാണമായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനുള്ള വിക്കി സമൂഹത്തിന്‍െറ തുടക്കം കൂടിയാണിത്.

German university gifts Malayalam the legacy of Herman Gundert

At a time when public institutions in Kerala stay shy of granting the public free access to digital archives of Malayalam’s cultural heritage shaped by diverse influences, the German University of Tubingen is showing the way by embarking on a massive project to digitise and make available online for free the legacy of Herman Gundert to the language. Malayalam was recently conferred with classical language status.

The corpus of nearly 80 manuscripts, 150 printed works and some palm leaf manuscripts of the German missionary-cum-scholar available with the university runs into some 42,000 pages, whose proposed digitisation comes in the wake of efforts made by Malayalam Wikipedia activists to make the priceless repository of knowledge accessible to the public.

Heike Moser, Koodiyattom exponent, Indologist and associate professor at the university, said funds were being sought from the German Research Foundation for the project, which would take nearly a year to complete.

Manuscripts released

Besides Ms. Moser and linguist Scaria Zacharias, a modest gathering of Wikipedians and cultural enthusiasts attended on Thursday the token release of two manuscripts from Gundert’s ‘Thalassery Manuscripts’ — Pazhamchol Malaand Orayiram Pazhamchol — accidentally discovered by Mr. Zacharias and scholar Albrecht Frenz from Tubingen’s archives way back in 1986.

Malayalam Wiki coordinator Shiju Alex, a Bangalore-based techie who has taken the lead in bringing ancient Malayalam works into the public domain, told The Hindu that while a chunk of Gundert’s works was available in the digital archives of the State Central Library, university libraries and Kerala Sahitya Akademi, they remained inaccessible to the general public.

Mr. Alex, who is on mission to source, digitise and publish online ancient Malayalam texts and documents under the creative commons license, was instrumental in mooting the project as he wrote to Gabriele Zeller, research director of Tubingen University, convincing her of the need for such a project.

Among the manuscripts released by Tubingen on Thursday, Orayiram Pazhamchol was impressively keyed in book form by select groups of school students from Kannur, Kottayam and Kollam with support from IT@School, Sayahna Foundation and the free software community, said Kannan Shanmugam, teacher and master IT trainer.

The project also witnessed the revival of Malayalam numerals.

Mr. Zacharias, who in the 1990s edited Tubingen University Library’s Malayalam manuscript series comprising Payyannur Pattu, Pazhassi Rekhakal, Thacholipattukal and the like and brought a microfilm of the series for the State’s archives, said the series could be released online. Besides Tubingen, archives at Basel, Vatican and the British Museum should be rummaged for little-known treasures of Malayalam’s intellectual inheritance, he said.

Fitting tribute

Ms. Moser said Tubingen had already catalogued the works of Gundert with notes on their availability elsewhere. “Once scanned, the works will be processed before being put up online. Hopefully, we will be able to start off by December,” she said. The project will be a fitting tribute to Gundert, whose birth bicentenary falls in 2014.

Courtesy: The Hindu

A multidimensional portrait of Gundert

In 1986, Scaria Zacharia, linguist, and Albrecht Frenz, scholar, who is married to Gundert’s granddaughter, visited libraries at Stuttgart, Gundert’s birthplace, and Basel in Switzerland in search of the manuscripts before giving it one last try at Tubingen University in Germany.

The “Thalassery Manuscripts” — Herman Gundert’s works in his own long hand during his two-decade stay in Illikkunnu Bungalow in Thalassery — were discovered from the Tubingen library by accident.

In 1986, Scaria Zacharia, linguist, and Albrecht Frenz, scholar, who is married to Gundert’s granddaughter, visited libraries at Stuttgart, Gundert’s birthplace, and Basel in Switzerland in search of the manuscripts before giving it one last try at Tubingen University in Germany.

As they rummaged through Tubingen’s archives, ancient manuscripts ranging from the oldest handwritten copy of the Vedas to Guttenberg’s Bible tumbled out. But not their object of desire, handwritten copies of Malayalam’s greatest inheritance such as the Gundert dictionary.

As they were about to step out in disappointment, a pair of sacks carelessly stacked away in a corner caught their eye. That is how we stumbled upon the Malayalam manuscripts of Gundert, Mr. Zacharia recalls in the documentary Gundert: The Man, The Language directed by Thrissur-based Sanju Surendran.

The reflective documentary, filmed early this year, is a tribute to the missionary-turned-cultural-emissary of Kerala who modernised the Malayalam script, explained its grammar and documented the ancient social and cultural history of the land.

The film opens and ends with the Nobel laureate Hermann Hesse’s words written in memory of his grandfather Gundert, whom he remembers as a humanist, linguaphile, visionary and doting grandpa.

M.G.S. Narayanan, historian, places Gundert in context, emphasising the historicity of cross-references in Gundert’s dictionary, which “treated words with elaborate significance and made it a point to incorporate dialects, folk songs and language patterns making it a rich record.”

As for the language, he radically altered the writing by punctuating and modernising it, Mr. Narayanan says.

Mr. Frenz talks about Gundert the humanist and his special relation with his grandson Hesse, while sculptor Jeevan Thomas, maker of a Gundert statue, talks about Gundert the enquirer and teacher.

Moving gently across Gundert manuscripts, ancient photographs, copies of the first Malayalam newspaper Rajyasamacharam that he brought out and the broad verandas and thinly lit corridors of the Illikkunnu bungalow, the film offers the viewer a peek into the towering personality.

“It will be screened at Stuttgart during his 200th birth centenary celebrations in February 2014,” says Mr. Surendran, a Film and Television Institute of India graduate with documentaries such as Theeramto his credit. The signature film of the International Film Festival of Kerala, 2009, was his.

The documentary touches upon Gundert’s contributions to the Church, his efforts at introducing children to the world of letters and his role as a historian and chronicler of Kerala society. The Films Division has produced the documentary.

Courtesy: The Hindu Daily

കോപ്പീറൈറ്റും ഫോട്ടോഗ്രാഫിയും

കോപ്പീറൈറ്റിനെ സംബന്ധിച്ച നിയമങ്ങള് പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് നിലവില് വന്നത്, ഗുട്ടന്ബര്‍ഗ്ഗ് പ്രിന്‍റിങ് പ്രസ്സിന്‍റെ ആഗമനത്തിനു മുന്‍പ് പ്രിന്‍റിങ് എന്നു പറയുന്നത് വളരെ ഭാരിച്ച ഒരു ജോലി ആയിരുന്നു കാരണം പ്രിന്‍റിങ് ഇന്‍ഡസ്ട്രി കാര്യമായി നില്‍വില്‍ ഇല്ലായിരുന്നു എന്നത് തന്നെയായിരുന്നു.കാലക്രമേണ പ്രിന്‍റിങ്ങിന്‍റെ പുരോഗതിക്കനുസരിച്ച് കോപ്പീറൈറ്റിന്‍റെ ആവശ്യം അനിവാര്യമായി വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. പ്രധാന കാരണം ഉല്പാദനത്തിന്‍റെ തോത് വളരെ വലുതായി കൊണ്ടിരുന്നു. ലാര്‍ജ് സ്കെയിലിലുള്ള ഉല്പാദനം ചിലവ് കുറഞ്ഞതായും കൊണ്ടിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് പബ്ലിഷേര്‍സിന് കോപ്പി ചെയ്യുന്നതിനും പ്രിന്‍റു ചെയ്യുന്നതിനും ഒരു കണ്ട്രോള് ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ പിന്നീട് ഓതെര്‍സ് വര്‍ക്കുകള്‍ക്ക് കൂടുതല്‍ അവകാശങ്ങള്‍ ഉന്നയിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

ഏതു തരത്തിലുള്ള കോപ്പി എടുക്കലായാലും, അതൊരു സംഗീതത്തിന്റെ പൈറസിയാവട്ടെ അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു ചിത്രകാരന്‍റെ സൃഷ്ടിയെ കോപ്പിഅടിക്കുന്നതവാട്ടെ, അത് ആ കലാസൃഷ്ടിയെ കൊല്ലുന്നതിന് തുല്യമാണ്, അതിന്‍റെ തനിമയെ ഇല്ലാതാക്കലാണ്. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഈ കോപ്പീ ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള അവകാശത്തെ ഇല്ലാതാക്കലാണ്, സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിനു മേലുള്ള കടന്നു കയറ്റമാണത്. ഇത് ആര്‍ക്ക് വേണമെങ്കിലും സംഭവിക്കാവുന്നതാണ്. അതു കൊണ്ട് തന്നെ കോപ്പീറൈറ്റ് എന്ന ആശയത്തെ പറ്റി കൂടുതല്‍ ചിന്തിക്കേണ്ടി വന്നതും.
ഈ കോപ്പീറൈറ്റ് എന്ന ആശയം കൊണ്ട് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഉദ്ദേശ്ശിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ഒരു സൃഷ്ടിയെ അനുവാദമില്ലാത്ത അടിച്ചുമാറ്റലില്‍ നിന്ന് സം‍രക്ഷിക്കാനുള്ള ഒരു കവചമെന്നതാണ്.
ഈ കോപ്പീറൈറ്റ് എന്ന അവകാശത്തിനു കീഴില്‍ എല്ലാത്തരത്തിലുള്ള ‘ആര്‍ട്ടിസ്റ്റിക് വര്‍ക്കുകളും’ സംരക്ഷിതമാണ്. എന്നാല്‍ ഏതെങ്കിലും ഐഡീയയോ അല്ലെങ്കില്‍ വസ്തുതകളോ ഇതില്‍ പെടില്ലാ, പക്ഷേ അതിന്‍റെ ആവിഷ്കരിച്ച രൂപം സം‍രക്ഷിക്കപ്പെടും. ഓക്സ്ഫോഡ് ഡിക്ഷ്ണറി അനുസരിച്ച് കോപ്പീറൈറ്റ് എന്നുപറയുന്നത് ഒരുവന് ഒരു പ്രത്യേക കാലയളവിലേക്ക് നല്‍കപ്പെടുന്ന, വില്‍ക്കുവാനോ പബ്ലിഷ് ചെയ്യുവാനോ, പ്രിന്‍റ് ചെയ്യുവാനോ യഥാര്‍ത്ഥ ഉടമസ്ഥന്‍ നല്‍കപ്പെടുന്ന അവകാശം ആണിത്. ഈ കോപ്പീറൈറ്റ് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് സം‍രക്ഷണം നല്‍കുന്നുണ്ട്.
എന്തിനാണ് നമ്മുടെ സൃഷ്ടി അല്ലെങ്കില്‍ ‘വര്ക്ക്‘ കോപ്പീറൈറ്റ് ചെയ്യപ്പെടണം എന്ന് പറയുന്നത് എന്ന് നോക്കാം.
ഒരുവന് അവന്റെ വര്‍ക്കിന് മേലെ പൂര്‍ണ്ണമായിട്ടുള്ള ഒരു നിയന്ത്രണം ഉണ്ടാവുക എന്നത് അയാളുടെ ആവശ്യവും അവകാശവുമാണ്. കോപ്പീറൈറ്റ് വഴി നമ്മള് സൃഷ്ടിച്ച ഒരു വര്‍ക്കിനെ വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കനും അതിനെ വില്‍ക്കാനുമായുള്ള ഒരു അവകാശം ലഭിക്കുകയാണ് മാത്രമല്ല ആ അവകാശം നമുക്ക് വേറൊരാള്‍ക്കൊ സ്ഥാപനത്തിനോ കൈമാറാനോ വില്‍ക്കുവാനോ അതു മൂലം ആ വ്യക്തിക്ക് ആ സൃഷ്ടിയെ പബ്ലിഷ് ചെയ്യുവാനോ പ്രദര്‍ശ്ശിപ്പിക്കുവനോ സാധിക്കും.
വേറൊരു ഗുണം എന്നത് നമുക്ക് റോയല്‍റ്റി അതിനെ തുടര്‍ന്നുള്ള പേമെന്‍റോ നമുക്ക് തന്നെ ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും. മാത്രമല്ല നമ്മുടെ ഈ അവകാശത്തിനുമേലെ കടന്നു കയറ്റം നടത്തുന്ന ഒരാള്ക്കെതിരെ നിയമ പരമായ സം‍രക്ഷണവും ലഭിക്കും. നിയമപരമായിട്ട് നോക്കുകാണെങ്കില് ഒരുവന്‍ അവന്‍റെ ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു വര്‍ക്ക് സൃഷ്ടിച്ചെടുക്കാന്‍ വേണ്ടി അവന്‍റെ വിലയേറിയ സമയവും പണവും ഒക്കെ ചെലവഴിച്ചിട്ട്ണ്ടാകും അപ്പൊ ആ അള്‍ക്ക് ഒരു സം‍രക്ഷണം കൊടുക്കുവാണ് നിയമം വഴി.
ഒരുദാഹരണം പറയുവാണെങ്കില്‍ ഒരു വിലപ്പെട്ട ‘വര്‍ക്ക്‘ ഒരാള് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്, ആ ആര്‍ട്ടിസ്റ്റ് കോപ്പീറൈറ്റിനു വേണ്ടി അപ്ലൈ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കില് അയ്യാള്‍ക്കോ അല്ലെങ്കില്‍ അയാള് ആര്‍ക്ക് ലൈസന്‍സ് കൊടുക്കുന്നോ , ആ ലൈസന്‍സ് കിട്ടിയ ആള്‍ക്കൊ മാത്രം ഈ പബ്ലിഷ് ചെയ്യാന്‍/പ്രിന്‍റ് ചെയ്യാന്‍/ ഒന്നുകൂടി ഉണ്ടാക്കാന്‍/ അല്ലെങ്കില്‍ വില്‍ക്കുവാനായിട്ടുള്ള അവകാശം ഉണ്ടായിരിക്കുകയുള്ളൂ. അപ്പോള്‍ അണോതറൈസ്ഡ് ആയിട്ടുള്ള പുനര്‍സൃഷ്ടിക്കപെടലിനു വേണ്ടി ആ കള്ളത്തരം (ഉഡായിപ്പ്) കാണീക്കുന്ന ആള്‍ക്ക് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സൃഷ്ടിയ്ക്ക് വെണ്ടി ചിലവഴിച്ചതിനെ അപേക്ഷിച്ച് വളരെ ചിലവ് കുറഞ്ഞ രീതിയില്‍ ചെയ്യാന്‍ പറ്റുമായിരിക്കും, പക്ഷേ നിയമം അതിനെ എതിര്‍ക്കുന്നതു കൊണ്ട് അയ്യാളാ പ്രവൃത്തിയില്‍ നിന്നും വിട്ടു നില്‍ക്കും.
ഫോട്ടോഗ്രാഫ് എന്നു പറയുന്നതും ഒരു കലാസൃഷ്ടിയുടെ കീഴില്‍ വരുന്നതാണ്. അതു കൊണ്ട് തന്നെ ഫോട്ടോഗ്രാഫിയും കോപ്പീറൈറ്റ് പ്രൊട്ടക്ഷന്‍റെ സമ്രക്ഷ്ണത്തിന്‍ കീഴില് വരും. ഫോട്ടോ ഗ്രാഫിയോട് സാദൃശ്യമുള്ള ഒരു വര്‍ക്കും ഈ നിയമത്തിന്‍റെ സമ്രക്ഷണത്തില് വരും. പക്ഷേ അത് ഒറിജിനല്‍ വര്‍ക്ക് ആയിരിക്കണെമെന്ന് മാത്രം. ഒറിജനല്‍ എന്നു പറഞ്ഞാല്, ചിത്രം ഡിജിറ്റലോ അനലോഗോ ആയിക്കോട്ടെ, നമ്മുടെ തന്നെ ഒരു സ്കില്ല്/ നൈപുണ്യം പരിശ്രമം എന്തെങ്കിലും അതിലുണ്ടായിരിക്കണം. അല്ലാതെ ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫിന്‍റെ തന്നെ ഫോട്ടോഗ്രാഫ് എടുത്താല്‍ അതിന് സാധുത ലഭിക്കുകയില്ല എന്ന് ചുരുക്കം. ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു പ്രോഡക്ട് ഫോട്ടോഗ്രാഫിയ്ക്ക് വേണ്ടി കുറച്ച് സാധനങ്ങള്‍ അറേഞ്ജ് ച്യ്തു വച്ചിട്ട് എടുക്കുന്ന ഫോട്ടോഗ്രാഫ്, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു സ്പോര്‍ട്ട്സ് മീറ്റിലെ ഒരു സംഭവം പെട്ടെന്ന് നമ്മളൊരു ക്യാമറയില്‍ പിടിച്ചേടൂത്തു,ഇതൊക്കെയാണ് ഒറിജിനല്‍ വര്‍ക്ക് എന്ന് പറയുന്നത്, ഇത്തരത്തിലെടുക്കുന്ന ഫോട്ടോഗ്രാഫ്സിന് കോപ്പീറൈറ്റ് പ്രൊട്ടക്ഷന്‍ ലഭിക്കും. നേരത്തെ പറഞ്ഞ പോലെ ഫോട്ടോഗ്രാഫിന്‍റെ ഫോട്ടോഗ്രാഫ് എടുത്താല്‍ അപ്പൊള്‍ തന്നെ നമ്മള് കോപ്പീറൈറ്റ് ആക്ട് വൈലേറ്റ് ചെയ്യും.
ഫോട്ടോഗ്രാഫിന്‍റെ കോപ്പീറൈറ്റ്, കോപ്പീറൈറ്റ് ആക്ടിലെ ഒരു ജനറല്‍ സെക്ഷ്ണില്‍ തന്നെയാണ് വരുന്നത്. സെക്ഷന്‍ 13.
സെക്ഷന്‍ പതിമൂന്നില്‍ 1. Original Literary, dramatic, musical and artistic works (include photography)
cinematograph films
sound recording. എന്നിവയെയും പറ്റി പറയുന്നുണ്ട്.
ഫോട്ടൊഗ്രാഫിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കോപ്പീറൈറ്റിനെ പറ്റി ഒന്ന് നോക്കാം
രണ്ട് തരത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളാണുള്ളത്,
ഒന്ന്) ഒരു ക്ലയന്റിനുവേണ്ടി ചിത്രീകരിക്കുന്ന പടം
രണ്ട്) സ്വമേധയാ എടുക്കുന്ന ചിത്രം
ഒന്നാമത്തെ കേസില്‍ ഒരു ക്ലയന്‍റിനു വേണ്ടി ഒരു ചിത്രം എടുക്കുമ്പോള്‍ സ്വതവേ കോപ്പീറൈറ്റ് ആ ക്ലയന്‍റിനായിരിക്കും, അതായത് ആരു പറഞ്ഞിട്ടാണ് ആ ചിത്രമെടുക്കുന്നത് അയ്യാള്‍ക്ക് കോപ്പീറൈറ്റ് ലഭിക്കും. അതായത് ഒരു ഫോട്ടൊഗ്രാഫറിനെ നമ്മള്‍ എമ്പ്ലോയ് ചെയ്യുകാണെങ്കില് ഒരു പേമെന്‍റ് കൊടുത്തിട്ടായിരിക്കുമല്ലോ, അപ്പോള് ആ ചിത്രത്തിന്‍റെ അവകാശം നമുക്ക് തന്നെ ആയിരിക്കും, ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ക്കല്ല. എന്നാല്‍ ഇതെന് വിരുദ്ധമായ ഒരു എഗ്രിമെന്‍റ് ഉണ്ടാക്കുകാണെങ്കില് അവകാശം ആ ഫോട്ടൊഗ്രാഫറിന് തന്നെ ലഭിക്കും. ഇതില്‍ നിന്ന് നമുക്കെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ സാധിക്കുനതെന്താണെന്ന് വച്ചാല്‍
ഈ ഫോട്ടോഗ്രാഫറും ക്ലയന്റ്റും തമ്മില്, ഈ ചിത്രത്തിന്‍റെ അവകാശം ഫോട്ടൊഗ്രാഫര്‍ക്ക് കൊടുക്കുന്നു എന്നുള്ള, ഒരു എഴുതപ്പെട്ട ഒരു എഗ്രിമെന്‍റ് ഉണ്ടെങ്കില് മാത്രം ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ക്ക് ആ ചിത്രത്തിനുള്ള അവകാശമുണ്ടാവുകയുള്ളൂ.
ഇനി ആരും പറയാതെ സ്വയമേ എടുക്കുന്ന ചിത്രമാണെങ്കില് ആ അര്‍റ്റിസ്റ്റിന് തന്നെയാരിക്കും അതിന്‍റെ കോപ്പീറൈറ്റ്, അത് രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ല. പക്ഷേ നിയമപരമായിട്ടുള്ള ഒരു കോപ്പീറൈറ്റ് എടുക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കില് അതിന് പ്രോപ്പറായിട്ടുള്ള എഴുത്ത് കുത്തുകള്‍ വേണം (Copyright Registration Office of the Department of Education, New Delhi)
മുകളില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന് ന്യൂഡല്‍ഹിയിലുള്ള ഓഫീസിലേക്ക് അപ്ലൈ ചെയ്യണം
അതിന് എല്ലാ ഫോട്ടോഗ്രാഫ്സും വെവ്വേറീഅയിട്ടു വേണം അപേക്ഷിക്കാന്‍, ആപേക്ഷയില് അപേക്ഷിക്കുന്ന ആളുടേയും ചിത്രത്തിന്‍റെ ഉടമസ്ഥന്‍റെ മുഴുവന്‍ പേരും വിലാസവും വേണം, നാഷണാലിറ്റി വേണം, ആദ്യം പബ്ലിഷ് ചെയ്ത വര്‍ഷവും ഏത് രാജ്യത്താണൊ പബ്ലിഷ് ചെയ്റ്റത്, പിന്നെ ഈ വര്‍ക്ക് പബ്ലിഷ് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള എല്ലാ രാജ്യങ്ങളേതൊക്കെ എന്നും അതിന്‍റെയൊക്കെ വര്‍ഷവും , ഈ വര്‍ക്കിന്‍റെ ആറ് കോപ്പീ, പവര്‍ ഓപ്ഫ് അറ്റോണി, ഇനി ലെബലിന്‍റെ കാര്യത്തിലാണെങ്കില്‍ (ട്രേഡ് മാര്‍ക്കായിട്ട് ഉപയോഗിക്കത്തക്ക വിധത്തിലുള്ള ലേബലണെങ്കില്‍) ട്രേഡ് മാര്‍ക്ക് രജിസ്ട്രീനുള്ള ‘Clear copyright search certificate’ എന്ന സാക്ഷ്യപത്രവുംലഭിക്കപ്പെട്ടിരിക്കണം. ഇതു മുഴുവനും ഭാരതത്തില് നോക്കുമ്പോ ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫിന്‍റെ കോപ്പീറൈറ്റിനുള്ള അപേക്ഷാ ഫീസ് അന്‍പത് രൂപയാണ്.
ഏതൊരു ആര്‍ട്ട്ഫോമിന്‍റെ സൃഷ്ടിയുടെയും കോപ്പീറൈറ്റ് അത് സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ മുതല്‍ തുടങ്ങുന്നതാണ്. ഫോട്ടോഗ്രാഫിയുടെ കാര്യത്തിലും അങ്ങിനെ തന്നെ, അതു ഫിലിമിലേക്ക് പതിയുമ്പോള്‍ മുതല് അതിന്മേലുള്ള അവകാശവും ആരംഭിക്കും. പക്ഷേ സെക്ഷന്‍ 25 പറയുന്നത് ഫോട്ടൊഗ്രാഫ് പബ്ലിഷ് ചെയ്യപ്പെട്ടതിന്‍റെ പിറ്റേവര്‍ഷം മുതല് അറുപത് വര്‍ഷത്തേക്കാണ് അതിനുള്ള കോപ്പീറൈറ്റ് സം‍രക്ഷണം ലഭിക്കുക.
കോപ്പീറൈറ്റ് നോട്ടീസ്
ഒരു വര്‍ക്ക് എന്‍റെയാണെന്ന് നമ്മള് അവതരിപ്പിക്കുന്ന അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റുള്ളവരെ അറിയിക്കുന്ന രീതിയാണ് കോപ്പീറൈറ്റ് നോട്ടീസ് എന്ന്തു കൊണ്ട് ഉദ്ദേശ്ശിക്കുന്നത്. ഇത് നമ്മുടെ വര്‍ക്കിന്‍റെ മൂല്യം ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അതുപോലെ തന്നെ പുറം ലോകത്തിന് ഇതൊരു വാണിങ്ങും കൂടിയാണ്; എന്‍റെ സമ്മതമില്ലാതെ ഇത് വാണിജ്യപരമായ ഒരു ആവശ്യത്തിനും ഉപയോഗിക്കരുത് എന്ന വാണിങ്.
സാധാരണ വര്‍ക്കുകള്‍ക്കൊപ്പം കാണുന്ന © ഈ വൃത്തത്തിനുള്ളിലെ ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരമാലയിലെ സി ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു നോട്ടീസ് ആണ്. ഈ © യ്ക്ക് വലത്തു വശത്ത് ഫോട്ടോയുടെ അവകാശിയൂടെ പേരും പബ്ലിഷ് ചെയ്ത വര്‍ഷവും രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കും. ഇതിന് ബദലായിട്ട്
‘Copyright’ എന്നോ 'Copr' എന്നോ അല്ലങ്കില്‍ ‘All Rights Reserved.’ എന്നെഴുതുകയോ ആവാം. 

കടപ്പാട്: chithritha.blogspot.in